Czy świadczenia dodatkowe dla (współ)pracowników są ukrytym zyskiem

Fiskus wskazuje, że wydatki na szkolenia i konferencje, które mają zwiększać kompetencje pracowników i współpracowników, mają związek z działalnością gospodarczą. Celem tych wydatków jest osiągnięcie przychodów i zachowanie ich źródła.

Estoński CIT od momentu jego wprowadzenia stanowi rozwiązanie, które zmieniło sposób rozliczania podatku dochodowego od osób prawnych. Jego głównym założeniem jest odroczenie momentu powstania obowiązku podatkowego. Podatek dochodowy od wypracowanego zysku nie jest płacony w okresie bieżącym, lecz dopiero w momencie faktycznej dystrybucji zysku do udziałowców. Konstrukcja ta ma na celu zachęcenie przedsiębiorców do reinwestowania zysków i wsparcie rozwoju firm, ale jednocześnie stawia przed nimi wiele nowych wyzwań, m.in. w zakresie kwalifikacji podatkowej różnych kosztów oraz świadczeń realizowanych na rzecz pracowników i współpracowników.

Szczególne wątpliwości budzą zagadnienia związane z kwalifikacją świadczeń dodatkowych takich jak imprezy integracyjne czy wyjazdy szkoleniowe. W systemie estońskiego CIT kwestia ta nie jest prosta. Wątpliwości w zakresie tego rodzaju wydatków dotyczą obowiązku ich opodatkowania przez podatników opodatkowanych ryczałtem od dochodów spółek oraz ewentualnego zakwalifikowania ich jako ukryty zysk, a w konsekwencji opodatkowania CIT estońskim.

Wydatki niezwiązane z działalnością

Zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT opodatkowaniu ryczałtem podlega dochód odpowiadający wysokości wydatków niezwiązanych z...